یک سال و 20 روز

هِلوووووو همگی

یک سالی میشه که از عمل و روزای سختم گذشته ، حسابی جا افتادم

فکر کنم تا حالا صدبار تو وبلاگ اعلام کردم که از عملم خوشحالم ولی بازم باید بگم تا اصل مطلب ادا شه

روزای سختی رو گذروندم ولی وقتی به فیلمای قبل عملم نگا میکنم میگم خدا رو شکر دیگه این شکلی نیستم :| البته خیلیاشو قائم کردم فقط خودم ببینم

درد و مشکلیم ندارم خیلی نرمال و مثل بقیه ادما دارم به زندگیم میرسم

نه جای بخیه ای و نه مشکلی در صورتم وجود نداره ، البته داخل دهنم وقتایی که چسبیده به اینه و دهانمو اندازه غار باز کردم میتونم جای بخیه های رو لثه امو ببینم البته من دوزشون دارم ، یاداور شجاعت بی حدمه (بلخره باید یجوری دلداری داد)

از اونجایی که همدان شهر خیلی سردیه ، منم دختر خونه نشینی نیستم ، سرما چند بار اذیتم کرد، روزایی که خیلی سرد بود شال میبستم یا ماسک میزدم ولی اذیتت کننده بود ، بعضی وقتا که یادم میرفت و پیچ ها توی فکم یخ میکردن بعدا حسابی درد میگرفت!!!!!!! ولی قابل تحمل بود ، گرم هم میشد دیگه اذیتم نمیکرد

واقعا حرف خاصی نیست که در مورد عملم بزنم ، همه ی سختیم یه 10سالی قبل عمل که تو فکرش بودم بود و 50 روز بعده عمل

از من بپرسن که عمل فک خوبه یا نه > بنظر من بستگی به دیدگاه داره ، یکی مثل فردی مرکوری مشکل فکیش باعث خاص بودنشه و خیلی خوب از این نقص استفاده میکنه !

یکی مثل من ازین مشکلش متنفره و هیچ چیز مثبتی درش نمیبینه

ولی اگر برگردم به قبل از عمل باز هم 100% سختیشو به جون میخرم و عمل میکنم !! چون الان خیلی حس بهتری نسبت به خودم دارم

شاد و پیروز باشید

یک سال و 20 روز...